آرتروز کمر یکی از مهم ترین دلایلی است که سبب بروز کمردرد می شود.
آرتروز کمر نیز مانند دیگر انواع آرتروز اغلب در افراد میانسال و سالمند رخ می دهد و سبب بروز مشکلاتی همچون کمردرد می شود.
افزایش سن ریسک آسیب پذیری مفاصل و از بین رفتن غضروف مفصلی که عامل اصلی ایجاد کننده آرتروز است را افزایش می دهد، به همین دلیل است که آرتروز بیماری افراد سالمند شناخته می شود ، اگرچه احتمال بروز آن در جوانان نیز وجود دارد.
احتمال بروز آرتروز در قسمت های انتهایی ستون فقرات و کمر به دلیل این که فشار بیشتری بر آن وارد می شود نسبت به مهره های گردنی بیشتر است.
آسیب دیدگی و تخریب غضروف بین مفاصل فاست در ستون فقرات علت اصلی بروز آرتروز کمر است که سبب بروز مشکلاتی همچون کمردرد ، ناتوانی در حرکت دادن کمر و … می شود.
از بین رفتن غضروف سبب سایش مهره ها بر روی هم شده که با استخوان سازی نابجا و ایجاد خارهای استخوانی در محل مفصل همراه است.
این خارهای استخوانی درد و التهاب کمر را افزایش می دهد.
افراد سالمند ، افراد دارای اضافه وزن و افرادی که به هر دلیلی فشار زیادی به ستون فقراتشان وارد می شود بیش از سایر افراد در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
علائم آرتروز کمر
- کمردرد
- تشدید درد هنگام ایستادن، نشستن ، خم و راست شدن و راه رفتن
- خشکی و سفتی ستون فقرات
- کاهش انعطاف پذیری و دامنه حرکتی کمر
- التهاب کمر
- انتشار درد به لگن و سایر اندام های تحتانی
- شنیده شدن صدا از ستون فقرات هنگام حرکت
- ضعف و بی‌حسی دست ها و پاها
- تغییر شکل مهره های کمری
دلایل آرتروز کمر
عامل اصلی بروز آرتروز تخریب غضروف مفصلی است اما برخی عوامل در افزایش ریسک ابتلا به آن نقش دارند که عبارتند از :
- بالا رفتن سن یکی از مهم ترین عوامل در افزایش دهنده خطر ابتلا به این بیماری است.
- اضافه وزن و وارد شدن فشار ناشی از وزن بر مهره ها سبب افزایش ریسک ابتلا به این بمیاری می شود.
- حرکات تکراری کمر و استفاده بیش از حد از ستون فقرات
- آسیب دیدگی قبلی ستون فقرات
- وارد شدن فشار بیش از حد بر ستون فقرات در نتیجه فعالیت های ورزشی و شغلی
درمان آرتروز کمر
برای درمان آرتروز در ابتدا تشخیص دقیق بیماری و شدت آن از اهمیت زیادی برخوردار است.
پزشک متخصص علاوه بر معاینه فیزیکی از روش های عکس برداری اشعه ایکس ، آزمایش خون ، ام آر آی، سی تی اسکن و اسکن استخوان برای تشخیص دقیق این بیماری استفاده می کند.
کاهش میزان فعالیت بخصوص فعالیت هایی که همراه با وارد شدن فشار به ستون فقرات و تشدید درد و مشکلات بیمار هستند ضروری می باشد.
قرار دادن کمپرس یخ بر روی کمردرد و التهاب کمر را تا حد زیادی کاهش می دهد.
استفاده از بریس و کمربند طبی با محدود کردن حرکات کمردرد و التهاب را کاهش داده و به بهبود مشکلات بیمار کمک می کند.
داروهای مسکن و ضدالتهاب مانند ایبوپروفن ، ناپروکسن، دیکلوفناک و … داروهای کورتونی در موارد حاد برای تسکین درد تجویز می شوند.
فیزیوتراپی موثرترین راهکار غیرجراحی در درمان آرتروز کمر است که در اغلب موراد موثر واقع شده و از انجام اعمال جراحی غیر ضروری جلوگیری می کند.
تمرین درمانی موثرترین راهکار فیزیوتراپی در بهبود شرایط مبتلایان به این عارضه است.
فیزیوتراپیست علاوه بر تمرینات ورزشی از دیگر مدالیته های فیزیوتراپی همچون لیزر درمانی ، درمان دستی ، مگنت تراپی و الکتروتراپی برای کمک به بیمار مبتلا به آرتروز کمر استفاده می کند.
فیزیوتراپی درد و التهاب کمر را کاهش داده و دامنه حرکتی کمر را افزایش می دهد.
در مورادی که راهکارهای ذکر شده نتوانند کمکی به بهبود شرایط بیمار و کاهش مشکلات وی بکنند عمل جراحی انجام می گیرد.
کلمات مرتبط :
فیزیوتراپی کمر – فیزیوتراپی در تهران پارس – کلینیک فیزیوتراپی در تهرانپارس – فیزیوتراپی خوب در شرق تهران – فیزیوتراپی در تهرانپارس شرقی
